Sofia het muildier

Geplaatst op 15 mei 2015 door Sonja in De Maesberg | Reageer als eerste »

IMG_7906

We liepen door een grote hal. Aan weerszijde staarde, bijna smekende, paardenogen ons aan. Gelijk wist ik weer waarom ik geen handelstallen bezoek, het doet me denken aan een asiel. Aan het eind van de lange stal stopte de man die met grote passen voor ons uit liep. Ik keek door de tralies heen de stal in. De ruimte tussen de drie betonnen muren voelde kil en koud, maar ik werd direct verwarmd toen ik in de ogen van Sofia keek… Haar grote bruine hoofd, de manier waarop ze uit haar grote donkere ogen keek en dan haar oren! Even werd ik totaal opgeslurpt door haar charmes. Ik kon me nog net beheersen om het woord ‘GEWELDIG’ niet hardop uit te roepen.

Mijn god, hoe moest ik nu in mijn rol blijven? Ik voelde dat de ogen van de handelaar me aanstaarde. Hij had waarschijnlijk allang gezien dat Sofia indruk op me maakte. Ik keek opzij en zag de vragende gezichten van Albert en Angelique. Albert was op zoek naar een paard, maar kwam in zijn zoektocht op internet dit muildier tegen. Hij was opslag verliefd op haar geworden, nu begrijp ik wel waarom! Maar gevoel en verstand waren bij Albert in discussie. Kon hij met een muildier hetzelfde doen als met een recreatie paard? Gewoon lekker over de Veluwe struinen. En past ze zich aan bij het kudde gedrag van het paard? Kunnen paarden met haar communiceren of schrikt het gebalk af? Vragen in overvloed spookte dag, en vooral s’nachts, door zijn hoofd.

Ze hadden me gevraagd om mee te gaan voor een objectief advies. Tja.., mijn gevoel zei bij de eerste seconden al ‘inladen, meenemen en wegwezen’. Ik schraapte mijn keel en deed mijn best om mijn gevoel tot orde te roepen en mijn verstand aan te spreken. Ik deed een stapje achteruit om even letterlijk en figuurlijk afstand te nemen van haar. Ik moest me even losmaken van haar enorme aantrekkingskracht. In eens hoorde ik wat vage en kritische argumenten uit mijn mond komen, Iets van te lange hoeven, te korte rug, te lange achterbenen, maar ze sloegen helemaal nergens op. Ze was gewoon perfect! Maar ik wist ook dat ze boven het budget lag en ik wilde niet dat we door mijn enthousiasme een te makkelijke prooi zouden worden voor de verkopende partij. Ik moest kritisch blijven en verder denken dan mijn hart die nu al sprongetjes aan het maken was.

Afijn, wat doe je nog meer tijdens zo’n bezoekje? Ik ben gewend dat de dieren mij op zoeken in plaats van ik hun. We lieten het dier voorrijden. Dat verliep overigens niet geheel ontspannen, maar de handelaar was duidelijk tevreden over de manier waarop ze voorgereden werd. Ze liet inderdaad stap, draf en een klein galopje zien. Weleenswaar met stang en veel zweep gebruik, maar ik troostte mijn gedachte gelijk door te bedenken dat we dit allemaal nieuw en verfijnder kunnen gaan aanleren. Ze is tenslotte nog geen 4 jaar… Daarna werd ze nog even losgegooid in de binnenbak met een ander paard. Tot mijn geruststelling verliep dit vredig.

Koeltjes namen we afscheid van het toen nog naamloze muildier en de handelaar. Met grote zelfverzekerde, althans dat probeerde we, passen liepen we door dezelfde gang, met de vele smekende paardenogen, weer terug naar de uitgang. We stapte in de auto, trokken alle drie tegelijk de deur dicht en spontaan slaakte we tegelijkertijd een kreet van verlichting en verliefdheid. Aahhhh, wat is ze leuk!!!!

Na een week onderhandelen over de prijs kreeg ik een appje van Albert. ‘We hebben haar gekocht en wanneer kan je haar ophalen?” Zo snel mogelijk natuurlijk. Daar reden we dan, met Sofia, dat was inmiddels haar nieuwe naam geworden, achter ons aan in mijn trailer. Angelique was haar papier en paspoort aan het ontcijferen. Sofia is geboren in Frankrijk, bijna 4 jaar geleden. Van Frankrijk is ze naar Italië verhuisd. Van Italië is ze door verkocht naar Spanje. En via Spanje in Nederland terecht gekomen sinds afgelopen November. Albert is nu eigenaar nummer 9!! Wat een geluk dat ze zo’n lieve man in haar leven is tegen gekomen. Ze is eindelijk in een rustig vaarwater terecht gekomen.

IMG_7185

We komen aan op De Maesberg. Ze kijkt haar ogen uit. Maanden (wellicht jaren) heeft ze op stal gestaan met uitkijk op drie blinde muren en tralies. Het contrast kan niet groter. Bijna apathisch heeft ze de eerste dagen in de kennismakingsbox doorgebracht. Ze kon alleen maar kijken, kijken en nog eens kijken, ze bewoog amper. Toen kreeg ze in de gaten dat het veilig was en dat de paarden die om haar paddock heen liepen aardig waren voor haar. Ze ging liggen, heel vaak en soms uren! Het leek alsof ze eindelijk kon bijkomen. Na een lange reis van 4 jaar is ze nu eindelijk ‘thuisgekomen’. Ruim 3 weken lang heeft ze bijna alleen maar geslapen. Een prachtig proces wat ons allemaal enorm heeft ontroerd.

De fanclub van Sofia groeit met de dag. Op Facebook heeft ze een eigen Facebookpagina, maar ook op ons terrein van De Maesberg, de vakantiegangers, wandelaars, iedereen maakt foto’s van haar. Als je even in een dipje zit dan maakt Sofia je dag weer helemaal goed. Haar manier van balken is komisch en teder tegelijk. Ze begint in drie teugen te happen naar voldoende adem en balkt dan vervolgens alsof ze de opgeademde lucht weer loslaat vanuit haar hoeven naar haar mond. Ze produceert daarmee een intense balk. Daarna slaakt ze voldaan een zucht alsof ze een topprestatie heeft geleverd. Je krijgt vanzelf een glimlach op je gezicht, ook al is het s’morgens vroeg en nog donker buiten. Ze maakt me iedere ochtend weer grijnzend wakker.

IMG_7901

Magic is haar vast vriendin. Samen gaan ze op ontdekkingstocht in de bewegingsstal. Sofia krijgt langzaam meer energie. Ze mengt zich tussen de paarden alsof ze niet anders is dan hun. De paarden accepteren haar allemaal, onvoorwaardelijk.

Gelukkig heeft ze van Albert een ruime time-out gekregen. Langzaam heeft hij het contact met haar opgepakt. En tja, dan merk je ineens dat het geen paard is. Sofia doet precies wat ze wil en laat zich niet overtuigen als je een ander idee hebt. Maar met kleine stapjes en vooral veel geduld en respect bereiken we een heleboel met haar. Met dwang gaat ze in verzet, zelfs tot steigeren en bijten aan toe. Zo heeft ze waarschijnlijk overleefd. Doordat ze soms staakt, of gewoon gaat liggen terwijl je aan het werk met haar bent, lijkt ze ongevoelig voor hulpen. Maar het tegendeel is waar, Sofia is uiterst intelligent en neemt alles wat in haar omgeving gebeurt op. Het is de kunst van ons om haar uit vrije wil voor je te krijgen, dan gaat ze werkelijk voor je door het vuur.

IMG_7614 IMG_7208

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is een oprecht, bijzonder dier en een enorme aanwinst voor de kudde van De Maesberg. Dankjewel Albert en natuurlijk ook Angelique, dat jullie de dappere beslissing hebben genomen Sofia op te nemen in jullie gezin. Ik zeg dapper omdat ieder ander waarschijnlijk toch safe voor een recreatie paard had gekozen, maar jullie hebben volledig je hart gevolgd. Dat waardeer ik enorm in jullie! Fijn dat we met z’n allen zo met Sofia mee kunnen genieten!

 

Geef een reactie