Mooi moment in Zuid Frankrijk

Geplaatst op 2 augustus 2014 door Sonja in Geen categorie, Reconnection | Reageer als eerste »

IMG_1605

Tijdens de schrijfweek in Zuid Frankrijk afgelopen week lag ik heerlijk te genieten van een massage. Mijn stijve spieren van de vele uren achter mijn computer voelde ik aangenaam ontspannen onder de handen van de masseuse. De duizenden woorden die in mijn hoofd tolde begonnen langzaam te vervagen. Ik was klaar om me over te geven aan een diepe ontspanning. Maar opeens voelde in een onrust. De masseuse hoorde ik onrustig bewegen en haar veranderde ademhaling en zachte kreetjes zorgde ervoor dat ik mijn ogen opende. Ik voelde dat ze in tweestrijd was. Ze had mijn hulp nodig, maar wilde me ook eigenlijk niet uit mijn ontspanning halen. Toen ik mijn ogen open deed keek ik verschikt op zij.
De massage tafel stond aan de rand van een groot landgoed, zo’n drie meter van de omheining vandaan. Anderhalve week daarvoor waren er nieuwe hengsten toegevoegd aan de kudde die daar al leefde. Een jonge Arabier was op brute wijze verstoten uit de groep en trok in zijn eentje al ruim een week door het bergachtige landschap. Nu echter was hij met zijn snuit op nog geen vijftig centimeter van mijn vandaan. Nog liggend op de massage tafel zag ik dat hij met zijn voorbenen over de onderste draad was heengestapt. De bovendraad lag bovenop zijn rug. Nog een stap naar voren en hij zou volledig de wei uitstappen. Samen met de masseuse heb ik de Arabier weer in zijn eigen ruimte neergezet.
De massage kon worden voortgezet.
Nog geen 10 minuten later herhaalde het proces zich opnieuw. Ik opende opnieuw mijn ogen en weer keek ik recht in de doordringende jonge ogen. Op dezelfde succesvolle wijze zetten we het paard voor de tweede keer op zijn plek. Maar zoals ik al vreesde zou dit niet voor lange duur zijn. De Arabier was vastbesloten en besloot ik hem te geven waar hij om vroeg.
Ik trok mijn teenslippers aan en dit keer ging ik op bezoek in zijn ruimte. Ik ging voor hem staan en openende mijn handen in de richting van zijn hoofd en zijn schouder. Ik was nog half in een heerlijke roes door de massage en ik werd daardoor ook geheel overvallen door de heftige emoties die het paard met me deelde. Op het moment dat ik mijn handen opende, kromp mijn maag ineen en begon mijn hart intens te huilen. Tranen stroomde over mijn wangen. De Arabier was gretig, zo’n hoge nood heb ik zelden meegemaakt. Het dier stopte zijn hoofd tussen mijn handen. Mijn handpalmen begonnen hevig te branden. Het paard sloot zijn ogen en zijn ontspannen lippen en wangen kregen spiertrekkingen alsof hij kleine stroomstootjes kreeg. Tussendoor gaapte hij de emoties weg.
Na een klein kwartiertje draaide hij zich van mij weg. Schudden een keer met zijn hele lijf, liet een bries alsof bij net lekker had liggen rollen en ging er vandoor zonder ons gedag te zeggen. Nog enigszins in de war keken de masseuse en ik hem na en zagen hem langzaam verdwijnen achter de heuvels. De hele dag hebben we hem niet meer gezien. De volgende ochtend hoorde ik van iemand die een vroege wandeling had gemaakt, dat de Arabier zich bij de kudde had gesloten.Zo’n mooi en onverwachts moment, dit wilde ik even met je delen…

 

Geef een reactie